Een dwaas kan teveel vragen stellen

image

Hoe ik zou verkiezen te sterven, vraagt u mij?
Alsof er überhaupt ook maar iets te kiezen valt.
Bah.
Dat is net zoiets als vragen of je, stel dat je twintig jaar geleden had geweten wat je nu weet, nog steeds dezelfde keuzes zou maken.
Ben ik nou helemaal betoeterd?
Hoe halen die mensen het toch in hun hoofd om zulke vragen te stellen?
Zijn dat nu hypothetische, dan wel retorische vragen?

Bij een hypothetische vraag is het meestal de bedoeling om de fantasie aan het werk te zetten of om een denkproces bij je gesprekspartner op gang te brengen. 
Maar voor je het weet is die fantasie op hol geslagen en teisteren de wildste waandenkbeelden je brein als een voorjaarsstorm die van geen ophouden weet.
Dat hypothetische vragen nuttig en veilig in gebruik kunnen zijn is een hypothese die ik alvast niet onderschrijf.

En retorische vragen dan. Die zijn toch volkomen nutteloos, of niet soms?
Een retorische vraag is immers niet eens een echte vraag. Het is veeleer bewering in vraagvorm waarop je eigenlijk geen (zinnig) antwoord verwacht.
Als dat zo is, dan stel je zo’n vraag toch beter niet?
Heb je meteen twee mensen heel wat moeite bespaard.
Met dat soort vragen lul je anders toch heel wat mensen zomaar rechtstreeks de therapie, misschien zelfs de bijstand, in.

Ach, het oude spreekwoord bewijst in deze nog maar eens zijn op de eeuwigheid afgestemde deugdelijkheid: een dwaas kan teveel vragen stellen en dat verdient geen eremetaal.

Advertisements

2 thoughts on “Een dwaas kan teveel vragen stellen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s