Bitterballen

image

Bitterballen.
Het woord alleen al.
Alsof je zo’n onding aan het uitspugen bent.
Alsof het verorberde en ondertussen deels al verteerde voedsel  je mond nog eens in de omgekeerde richting aan het vullen is.

Spontaan zie ik een kater voor me.
Een grijs gestreepte om precies te zijn.
Die me ooit een plezier wilde doen met het reinigen van mijn kapsel terwijl ik in de zetel aan het dutten was.
Met een afgelikt kapsel bedoelen ze waarschijnlijk iets anders.
Toch vond ik het, na de eerste verdwazing en het ongeloof bij het plotse ontwaken, enig.
Hoe anders kon ik dit opvatten dan als een eerbetoon aan mijn status als dierenvriend, een erkenning van een eeuwig en altijd durend verbond tussen mens en huisdier?
En zelfs al was het uiteindelijk toch veeleer een bezitterige markering, dan nog vond ik het poeslief.
Reuen markeren op een net iets mindere aangename manier.
Of mijn stoppelhaar er achteraf ooit als deel van een braakbal is uitgekomen, dat weet ik niet.

Maar ach.
Nu vindt u me wellicht een uilenbal, wanneer u hoort hoe makkelijk ik voor de verleiding achter het glas ben bezweken.
Ik zag het vlees, dacht aan het zacht naar binnen glijden, mijn allereerste keer, wat jeugdzonden.
Ik kon er niet aan weerstaan en opende de deur, mijn andere, grijpgrage hand al in aanslag.

Deze avond hebben we bitterballen gegeten.
Van Mora.
Wat anders koop je als Belg in een Albert Hein?
😉

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s